آنگاه که خنده بر لبت می میرد

                                                   چون جمعه ی پاییز دلم می گیرد

            دیروز به چشمان تو گفتم که برو

                                                    امروز دلم بهانه ات می گیرد

دوشنبه ۲http://bootable.persiangig.com/weblog/golara/63b7720cd1.gif۸ آذر ۱۳۸۴

با هزار ترفند....

شاخه گلي مصنوعي را در ميان

گلهاي شاداب گلدانت پنهان كردم

ودر دفتر خاطراتت نوشتم تا زماني

 دوستت دارم كه اخرين گل پژمرده شود

گفتي كه از يادم تو ميري؟ نه عزيزم مگه ميشه؟

بجا چشمام قلبم اما پيش توست تا هميشه

فاصله بين منو تو تا كجا دنباله داره؟

قسمت اين بود كه جدا بمونيم از هم تا هميشه

روز موعود مطمئن باش كه زيادم دور نيست

من كنار تو تو مال من تا هميشه

نمي دونم كه چرا و با كي هستي........؟

نمي خوامم كه بدونم........

با تو من خونه اي ساختم توي قلبم تا هميشه

مگه تو نخواستي بال من و تو بمونه پا برجا

من كه ماندم ولي از تو خبري پيدا نمي شه

يك روزي يك وقت يجايي چشمم ميوفته تو چشمات

اما اين همون خياله كه به من هست تا هميشه

نمي خوام كه نا اميدي بشينه تو قلب خستم

                                به نام خدا

سلام ...خوبي؟...اين متن رو دارم برا تو مي نويسم..نمي دوني اين

گذرانه اين روزا چه سخت شده برام...

رو تو دلم حبس مي كنم باز... . 

اگر برای دلخوشی

همیشه خواب دیدمت

ولی برای یک نظر

کنار خود ندیدمت

همیشه در خیال خود

کنار قصه منی

ولی جدا از این خیال

دلیل غصه منی

چرا برای شعر من

یک اسم ساده نیستی

و یا برای دفترم

کلام تازه نیستی

به من نگو که تازگی

بهانه گیر می شوم

عزیز نازنین من

تو که بهانه نیستی

    اگه عاشقی قشنگه چرا دنیام زیرو رو شد

  چرا تو با من نموندی  دل من   بی آبرو شد

رفتی و موندم تو غمهام چشم انتظار خورشید فردام

عشق تو یه عشق کاغذی بود همه ی حرفات یه بازی بود

تو که عاشقم نبودی چرا من بودم اسیرت

تو راه عشق تو با من چه چیزی میشد نصیبت

عشق تو همش سراب بود یه بهشتی توی خواب بود

کاشکی زود می فهمیدم تا دل و پس بگیرم

ولی دیگه خیلی دیره باید بی عشق بمیرم

دلم برات تنگه ...

.......... و از تو آموختم.....

.............که زندگی .... با تمام فراز و نشیب هایش.....

.......................خرج یک لحظه است.................

.......... با تو بودن و کنار تو بودن.............................

امروز ..... تو شدی اولین... و من هم..اولین........

امروز........... با هم پارو زدیم...سوار بر قایقی که.......دوستت دارم گفتن هایمان.. آن را میراند..................... .

وقتی نمیشه حرف زد، نمیشه داد کشید ، باید نوشت

دوباره احساس میکنم وقت نوشتن رسیده

گرچه نمیدونم از چی بگم ، از کجا

از تنگی دلی که زیر چکمه های فاصله ها شکسته

از زانو هایی که تو آغوشم مونس اشک شده

از خودم که اینقدر تو پیله تو انتظار پروانه شدن نشستم و در انتظار سپیده زدن این شب چله نشین شدم دیگه دارم به ترانه های قاصدکا شک میکنم

یا از تو ، تو که پایان تمام غصه هایی

بامن بگو ، بگو از پشت کدوم پنجره باید خورشید رو تو مشرق چشمات نظاره کرد

بامن بمان که گرمی دستان هیچ کس جز تو تسکینم نمیدهد

برگرد و دستانم را بگیر که عمریست در ابندای جاده چشم به راهت نشسته ام

تقدیم به تو : دوباره دل هوای با تـــــــو بودن کرده نگو اين دل ،دوری عشقت را باور کرده دل من خسته از اين دست به دعاها بردن همــــه آرزوهام با رفتن تـــو مــــــــردن حالا من يـــــک آرزو دارم تــو سينـــــه که دوباره چشم مـــن تـــــــو را ببينه واسه پيدا کردنت ، تن به دل صحرا می دم  آخه تو رنگ چشمات،قيمت دنيــا را ديدم توی هفت تا آسمون تو تــــک ستاره منی به خدا ناز دو چشمات را به دنيا نمی دم حالا من يـــــک آرزو دارم تــو سينـــــه که دوباره چشم مـــن تـــــــو را ببينه فقط تو را دوست دارم